
Onder het motto: een wekker op zondag is altijd vervelend, of het nu 6.30 is of 9.30 is, stapten we in alle vroegte in de auto, om af te reizen naar Zeeland. De reis was al een hele belevenis, in de ochtendzon langs natuurstukken met exotisch aandoende buffels en paarden en grote windmolens langs de dijken. We speelden op de baan van Grevelingenhout onze wedstrijd tegen Broekpolder. Een deel van de tegenstanders was geen onbekende: enkele jaren geleden stonden we ook al eens tegenover elkaar. Toen trokken wij aan het langste eind, maar dat was geen reden om hen dit keer te onderschatten.
In de ochtend werden de foursomes gespeeld, waarin we direct sterk van start gingen door twee van de drie partijen te winnen. De baan bleek een extra tegenstander: hard, hier en daar al kaal en behoorlijk oneffen, waardoor ballen soms onverwachte sprongen maakten. Dat zorgde voor de nodige uitdagingen én verrassingen.
Na een heerlijke lunch – die voor sommigen in rap tempo naar binnen moest vanwege de snelle herstart – was het tijd voor de singles. Hier lieten we zien wat we waard zijn: er werden overtuigende en snelle overwinningen geboekt, terwijl andere wedstrijden juist tot het einde spannend bleven en pas op de laatste hole beslist werden.
Uiteindelijk konden we terugkijken op een mooie en verdiende overwinning van 12-6. Volgende week spelen we thuis, en daar kijken we nu al naar uit!
