Laatste nieuws

Mascha op de Europese Tour

01/10/2026

Daikin Madrid Open 2026 Spanje – Madrid

25, 26 en 27 September 2026

Afgelopen weekend stond het Daikin Madrid Open op het programma. Samen met Tineke, Frans en Rinske vertrokken we richting Madrid. We verbleven in het hotel direct aan de golfbaan, wat natuurlijk ideaal is. Geen lange ritten en ’s morgens zo vanuit het hotel naar de baan.

Bij aankomst was het nog behoorlijk warm in Madrid en dat bleef de dagen daarna ook zo: 34 tot 36 graden! Dus lekker in de korte rok en polo de baan op.

De eerste dag speelden Tineke, Rinske, Frans en ik samen. We ontdekten meteen dat dit geen gemakkelijke baan was. Heel veel bunkers en enorme, bijna heuvelachtige greens. Op één par 4 telden we maar liefst 16 bunkers! En dan een green waarbij de vlag op maar liefst 51 meter van de voorkant stond. Je moest dus goed nadenken over iedere slag.

Na afloop genoten we van een drankje en een hapje op het terras van het clubhuis en daarna lekker naar onze kamer.

De volgende ochtend eerst ontbijten in het restaurant van het clubhuis en daarna richting driving range en de oefenfaciliteiten. Kaart ophalen en klaar voor de tweede ronde.

Vandaag speelde ik samen met Frans, Marc Oller Astort, een blinde Spaanse speler, met zijn hulphond Vern, en Rafael Peñafiel Montenegro uit Spanje.

Ik speelde eigenlijk een hele goede ronde. Mijn korte spel was iets minder dan de dag ervoor, maar nog steeds prima. Het werd een ontzettend gezellige flight. De beide Spaanse spelers hadden een caddy en alleen Marc sprak goed Engels. Maar met handen, voeten, een beetje Engels en vooral veel goede wil kwamen we er prima uit. We hielpen elkaar en er werden over en weer complimenten uitgedeeld en gelachen.

Aan het einde van de ronde stond er een 89 op mijn kaart! Daarmee stond ik op een mooie 3e plaats in het tussenklassement.

Natuurlijk moest dat gevierd worden met een drankje op het terras. Daarna gingen we met alle Nederlanders en een aantal andere spelers uit Schotland en Denemarken gezellig tapas eten.

De finaledag

De volgende ochtend eerst ontbijten en daarna naar de driving range. Ik was best zenuwachtig. Ik wilde mijn 3e plaats natuurlijk heel graag vasthouden. Het veld stond ontzettend dicht bij elkaar: slechts 3 slagen verschil met nummer 1, 1 slag met nummer 4 en 5 slagen met nummer 10.

Ik speelde vandaag met Frans, David Quinn uit Ierland en Adolfo Lena Marin uit Spanje.

Ik begon goed en eigenlijk bleef het lange tijd prima gaan. Af en toe viel een put net niet, waardoor er een dubbel bogey op de kaart kwam, maar ik maakte ook mooie pars.

Tot hole 15…

Een par 4 waarbij mijn afslag boven op de rand van een bunker terechtkwam, tussen de pollen gras. Een ontzettend moeilijke ligging. Ik kreeg de bal gelukkig nog goed weg, maar hij draaide te veel naar links en ik zag hem niet meer.

Mijn marker zei: “Hij is goed, we vinden hem wel.”

Maar aangekomen op de plek bleek daar een grote, droge en keiharde vlakte te liggen, een soort waste area. Mijn bal was dus flink doorgestuiterd en uiteindelijk in een struik terechtgekomen waar ik niet eens bij kon komen.

De referee erbij, droppen met een strafslag en vanaf de harde, kale ondergrond verder. Ik kreeg de bal nog goed richting de green, maar helaas stuiterde hij de verkeerde kant op… rechtstreeks een diepe bunker in. Uiteindelijk kwam ik met een 9 van de hole af.

Daarmee was mijn mooie klassering helaas niet meer haalbaar.

Dit is voor mij ook echt een belangrijk leerpunt. Wanneer ik in de problemen kom, lukt het me nog te vaak niet om de situatie goed te herstellen. Dan wordt het van kwaad tot erger en verpruts ik mijn kaart. Daar ga ik dus zeker mee aan de slag!

Na afloop gingen we naar de scoring table en bij de controle van onze kaarten kregen we allemaal nog een leuke goodiebag van sponsor Daikin. Daarna was er in een aparte zaal de prijsuitreiking met cocktails, hapjes en drankjes. Er waren veel verschillende categorieën en natuurlijk ook de nodige speeches.

Uiteindelijk ben ik nog gedeeld 6e geworden. Niet helemaal waar ik op gehoopt had na die mooie 3e plaats, maar wel weer een geweldige ervaring rijker.

En omdat ik toch een beetje gefrustreerd was over mijn laatste ronde, besloot ik na afloop nog 9 holes te gaan spelen met Paul Nederstigt, Martin Shields uit Schotland en Frederik Brokfelt-Christiansen uit Denemarken.

Alle drie mannen met een ontzettend lage handicap. Frederik speelde vanaf zwarte teebox en Martin en Paul vanaf gele teebox. Ik ben dus ook vanaf geel gaan spelen, onder andere vanwege de snelheid en omdat we rekening moesten houden met het licht. In Spanje gaat de zon tenslotte sneller onder dan in Nederland.

En wat gebeurde er? Ik speelde echt heel goed!
Over 9 holes vanaf geel kwam ik uit op +8. Ik heb veel geleerd van deze mannen en deze ronde gaf mij ook weer het vertrouwen dat ik nodig had. Soms heb je na een teleurstelling gewoon even zo’n ronde nodig!

De volgende ochtend gingen Tineke en ik na het ontbijt richting vliegveld en weer naar huis.

Als ik terugkijk, was het een fantastisch mooi toernooi. Een prachtige baan, mooie wedstrijden, nieuwe mensen ontmoet, veel geleerd en vooral weer enorm genoten van het golf en de gezelligheid rondom de tour.

Heel veel dank aan de organisatie en iedereen die dit toernooi mogelijk heeft gemaakt:

Real Federation Española de Golf
Pablo Cabanillos
El Encin Golf & Hotel

En natuurlijk een heel groot dankjewel aan mijn sponsoren, die het voor mij mogelijk maken om dit allemaal te beleven en mijn ambities op de Europese tour na te jagen: