Mascha op de Europese Tour

11 juli t/m 18 juli 2026

Mijn onvergetelijke week op de Cairns Cup 2026 in Spanje

Sommige ervaringen zijn moeilijk onder woorden te brengen. De Cairns Cup 2026 in Spanje the San Roque Club is daar er één van.

Aankomst in Sotogrande

Op zaterdagochtend arriveerden Joop en ik met het vliegtuig op de luchthaven van Málaga. Vanaf daar namen we een taxi naar de the San Roque Club in Sotogrande, een rit van ongeveer anderhalf uur.

Toen we aankwamen, werd meteen duidelijk dat dit een bijzondere plek was. Dit prachtige resort ademt golfhistorie. Grote namen als Seve Ballesteros, Tiger Woods en het Ryder Cup-team van 1997 hebben hier verbleven. En nu mochten wij hier zijn als onderdeel van Team Europa om te strijden om de Cairns Cup, de Ryder Cup voor golfers met een beperking.

Vanaf het eerste moment werden we behandeld als echte professionals. Alles was tot in de puntjes geregeld. De zaterdag stond vooral in het teken van aankomen, kennismaken met andere spelers en genieten van de prachtige omgeving.

Zondag – De eerste echte golfdag

Zondagochtend begon met onze eerste teammeeting. We werden officieel welkom geheten en stelden ons aan elkaar voor. Hoewel veel spelers elkaar al kenden, waren er ook nieuwe gezichten. Daarna kregen we uitleg over het programma van de week en de wedstrijdindelingen.

Een bijzonder moment was het uitdelen van onze teamuitrusting. We ontvingen onze golftassen, caddiejasjes, kleding en een drinkfles van de golfclub, omdat plastic flessen niet zijn toegestaan op het resort.

Daarna gingen we de baan op voor de oefendag. We speelden in flights van vier spelers en wisselden iedere zes holes van teamgenoot. Op die manier konden de captains bekijken welke spelerscombinaties het beste zouden werken tijdens de foursome- en fourballwedstrijden. Ik speelde samen met Charlie Appleyard, Mehmet Kazan en Jason Croucher.

Om 18.00 uur vond de welkomstbijeenkomst plaats in de Eddie Polland Room, die de rest van de week dienst zou doen als teamruimte voor Team Europa. Beide teams waren aanwezig, samen met familieleden, vrienden en supporters. We luisterden naar inspirerende toespraken van onder anderen Stephen Dundas, directeur van de San Roque Club, Kevin Booth vice-president namens Europa en John Bell namens Team USA.

Maandag – Charitywedstrijd

Na het ontbijt maakten we eerst de officiële groepsfoto’s van beide teams. Vervolgens werden ook de teamtassen officieel gepresenteerd.

Daarna stond de sponsor-charitywedstrijd op het programma. Ik speelde samen met onze captain Kris Aves, Susie Lilley en David Thomson. David bleek niet zomaar een golfer te zijn, maar een voormalig PGA Tour-professional. We startten op hole 1 en beleefden een geweldige golfdag.

De dag werd afgesloten met een barbecue, een loterij en de prijsuitreiking van de charitywedstrijd. De sfeer was fantastisch en je voelde steeds meer dat er iets bijzonders stond te gebeuren die week.

Dinsdag – Golf voor iedereen

Dinsdag was een wat rustigere dag. Om 11.00 uur mocht ik helpen bij een golfclinic voor Spaanse kinderen met een beperking en een groep blinde deelnemers. Het was prachtig om te zien hoeveel enthousiasme er was en om hen kennis te laten maken met de mogelijkheden die golf biedt.

Terwijl ik daarmee bezig was, kon Joop samen met drie andere caddies zelf de baan op om te spelen.

Later op de dag ging ik samen met Megan en Ian Miller naar de Marina van Sotogrande. We wandelden langs de haven, genoten van de omgeving en lunchten samen.

’s Avonds volgde de officiële openingsceremonie van de Cairns Cup. Vanaf dat moment werd alles live uitgezonden via onder andere YouTube, Facebook en TikTok. Onder begeleiding van twee doedelzakspelers werden beide teams naar hun plaatsen geleid. Voor veel publiek vonden de officiële speeches plaats, werden de spelers voor dag 1 voorgesteld en werden de volksliederen gespeeld.

Na afloop genoten we met spelers, familie, vrijwilligers en gasten van hapjes en drankjes op het terras van het clubhuis, dat prachtig was aangekleed.

Woensdag – Fourballs

Woensdag begon de echte strijd.

Om 08.00 uur startten de fourballwedstrijden. Ik speelde deze dag bewust niet mee. Met zestien spelers in het team konden er per dag slechts twaalf spelen. Ik had ervoor gekozen om de fourballs over te slaan, omdat ik daarin minder goed tot mijn recht zou komen en later in de week meer voor het team zou kunnen betekenen.

In plaats daarvan ging ik samen met captain Kris Aves met een buggy de baan op om onze spelers aan te moedigen en te ondersteunen waar nodig.

Na afloop van de eerste wedstrijddag stond Team Europa met 5-1 voor op Team USA. Een geweldige start.

Donderdag – Mijn overwinning in de foursomes

Donderdag was het mijn beurt.

Om 12.30 uur startte ik samen met Issa Nlareb in flight 2. Onze tegenstanders waren Shawn Munn en Tyler Chapman van Team USA. We moesten twee slagen geven en wisten vooraf dat het een zware wedstrijd zou worden.

Het werd een spannende strijd waarbij beide teams elkaar weinig toegaven. We bleven geduldig en geconcentreerd spelen. Uiteindelijk wisten we de partij met 2&1 te winnen. Op hole 17 was de overwinning binnen.

Dat voelde fantastisch.

Na afloop van de tweede wedstrijddag stond Team Europa met 10-2 voor. Een geweldige uitgangspositie, maar niemand wilde te vroeg juichen. Er lagen nog twaalf punten klaar tijdens de singles van vrijdag en Team USA staat bekend om hun sterke optredens in dat format.

Vrijdag – Mijn comeback in de singles

Vrijdag begon de beslissende dag.

We hadden nog maar 2,5 punt nodig om de Cairns Cup te winnen.

Ik ging als tiende flight de baan in tegen Cathy Walsh. Ik moest haar maar liefst negen slagen geven, het grootste verschil van alle wedstrijden die dag.

Na negen holes keek ik tegen een achterstand van vier holes aan. Het zag er niet goed uit, maar opgeven zat er voor mij niet in. Hole voor hole vocht ik mezelf terug in de wedstrijd.

Toen ik op hole 16 aankwam, stond ik dormie 2. Dat betekende dat ik de laatste twee holes moest winnen om nog een halve punt uit het vuur te slepen.

Op zowel hole 17 als hole 18 moest ik opnieuw een slag geven. Toch wist ik beide holes te winnen. Daarmee eindigde de wedstrijd in een gelijkspel en behaalde ik een belangrijk half punt voor Team Europa.

Daar ben ik nog steeds ontzettend trots op.

Aan het einde van de dag was de eindstand duidelijk: Team Europa had de Cairns Cup overtuigend gewonnen met 18-6 tegen Team USA.

Wat een prestatie van het hele team.

Een waardige afsluiting

Om 17.30 uur volgde het afsluitende diner. Tijdens deze avond werden vele mensen bedankt voor hun inzet. Ian Halliwell, CEO van de Cairns Cup, sprak de aanwezigen toe, gevolgd door de captains van beide teams.

Daarna kwam het moment waar we de hele week voor hadden gespeeld: de uitreiking van de Cairns Cup-trofee.

Met de beker in handen konden we eindelijk echt genieten van onze overwinning.

Na het diner werd er gefeest, gelachen en herinneringen opgehaald. Tegelijkertijd naderde ook het moment van afscheid nemen.

Vrienden voor het leven

Op zaterdagochtend pakten Joop en ik na het ontbijt onze koffers. Met de transfer gingen we terug naar de luchthaven van Málaga voor de vlucht naar huis.

Terugkijkend kan ik alleen maar zeggen dat deze week alles had: sportieve spanning, emotie, plezier, trots en vooral bijzondere mensen.

We kwamen naar Spanje als teamgenoten die elkaar niet allemaal kenden. We gingen naar huis als vrienden en in veel opzichten zelfs als familie.

Mijn dank gaat uit naar de San Roque Club, alle medewerkers, vrijwilligers, familieleden, vrienden, caddies en iedereen die deze week mogelijk heeft gemaakt.

De Cairns Cup 2026 zal voor altijd een van de mooiste ervaringen van mijn leven blijven.